KIHON

ugg schuhe canada goose herren canada goose sale parajumpers jacke barbour jacke woolrich jacken ugg schweiz canada goose jacke parajumpers schweiz parajumpers outlet barbour schweiz canada goose schweiz
S T R O N A   G Ł Ó W N A
HISTORIA ETYKIETA KIHON KATA KUMITE FILOZOFIA FIZYKA WYMAGANIA EGZAMINACYJNE
SŁOWNICZEK OSOBISTOŚCI  KYOKUSHIN S E K C J A   S T A S Z Ó W
Comprare Levitra Professional Comprare Viagra Jelly Comprare Super Hard ON Comprare Cialis Soft Comprare Kamagra Flavored Comprare Viagra Soft Comprare VPXL Comprare Red Viagra Comprare Cialis Jelly Comprare Levitra With Dapoxetine Comprare Cialis Super Comprare Kamagra Jelly Comprare Propecia Comprare Viagra Comprare Viagra Professional Comprare Cialis Professional Comprare Female Viagra Comprare Levitra Comprare Viagra Super Comprare Viagra Gold Comprare Kamagra Gold Comprare Tadalis SX Comprare Cialis Comprare Priligy Comprare Kamagra

KARATE KYOKUSHIN  STASZÓW

                 

KIHON - PODSTAWY

       W karate punktem wyjścia są techniki podstawowe (zwane kihon), a celem ostatecznym jest wolna walka (zwana kumite). Jeśli próbowałbyś zdefiniować karate, możesz powiedzieć, że jest to użycie całego twojego ciała (rąk, łokci, nóg, kolan, stóp etc.) w zgodzie z twoim umysłem i duchem, aby chronić siebie, swoją rodzinę, swój kraj. Samoobrona nie jest tylko fizyczna; silny umysł i charakter wspomożony przez silne ciało może być niekiedy wielką obroną. Ciężki trening w karetę może ci to dać.

        Podstawowe techniki, których dzisiaj używamy, nie powstały przypadkowo. Zostały opracowane w starożytnych czasach przez Mistrzów Sztuk Walki, którzy uważnie studiowali możliwości ruchu ludzkiego ciała, obserwowali ruchy zwierząt i wybierali do naśladowania te najbardziej odpowiednie. Dopiero po latach intensywnego treningu, dochodzenia do absolutnych granic ludzkiej wytrzymałości, życia surowego i pełnego trudów, potu i krwi, uzyskiwali poziom doskonałości pozwalający im na zgrupowanie niektórych podstawowych technik w płynne kombinacje, które mogą być najefektywniej wykorzystane dla określonego celu.

        Aby rozwinąć się w karate musisz znać swoje ciało, musisz być w stanie rozpoznawać swoje słabe strony, tj. czy masz silną prawą rękę, słabą lewą stopę, dobrą lub złą koordynację ruchów, sztywne lub giętkie ciało itd. Jeśli będziesz znał siebie do tego stopnia, możesz nauczyć się karate szybciej i łatwiej poprzez dobór technik i ruchów, które będą najbardziej odpowiadały twojemu ciału.

        Aby nauczyć się jakiejkolwiek ręcznej czy nożnej techniki, musisz ją uporczywie ćwiczyć. Większość ludzi we współczesnym świecie sądzi, że mogą się uczyć tylko rozumowo. Nie mają w sobie determinacji, wytrwałości lub cierpliwości żeby rozwijać się fizycznie. Myślą jedynie o technice, ćwiczą ją kilkakrotnie i sądzą, że ją znają. Jest to prosta droga, ale zła droga. Nigdy nie opanujesz w sposób mistrzowski żadnej z technik używając tej metody. Musisz stale trenować jedną technikę, aż stanie się doskonała. To wymaga wielkiej cierpliwości i wytrwałości, jest to droga trudna, ale tylko przez rozwijanie ciała w ten właśnie sposób, poprzez walkę z samym sobą i swoimi słabościami możesz stać się odważny i uwierzyć we własne siły, co jest konieczne do efektywnego użycia karate. Ta odwaga i wiara we własne siły może być użyta w codziennym życiu, interesach, stosunkach międzyludzkich itp. Jedynym sposobem osiągnięcia wiary we własne siły i odwagi jest doprowadzenie siebie do granic ludzkiej wytrzymałości, ciężka praca i pot.

        Jeśli nauczysz się podstawowych technik w sposób opisany wyżej, wtedy możesz rozpocząć naukę kombinacji technik podstawowych. Te kombinacje z kolei są zestawiane na wzory ruchów zwane KATA. Następnym krokiem są próby użycia kombinacji tych technik przeciwko przeciwnikowi w ćwiczeniu wolnej walki zwanej KUMITE. Z tego samego powodu najważniejszą częścią treningu karate jest KIHON. Bez nauki podstaw nie możesz nauczyć się kombinacji, kata lub technik walki. Techniki walki zależą od kata, kata zależą od kombinacji, a kombinacje z kolei zależą od technik podstawowych.

        Oczywiście musisz podchodzić do treningu technik podstawowych z poświęceniem i pokorą. To jest bardzo ważne. Nigdy nie zakładaj, że opanowałeś jakąkolwiek podstawową technikę niezależnie od stopnia, który osiągnąłeś. Zawsze wracaj do podstaw, które są esencją karate

Siedem stopni mistrzostwa w Karate

    W celu osiągnięcia mistrzostwa adept musi posiąść i zrozumieć wyjaśnione poniżej kroki prowadzące stopniowo do celu.

Pozycja

Adept musi posiadać dobrą wiedzę teoretyczną i praktyczną na temat pozycji i techniki karate.

Równowaga

Oznacza, że adept musi posiadać kontrolę nad aktualną pozycją własnego ciała w ruchu i bezruchu.

Koordynacja

Zdolność do wykonywania różnych technik w zadanych pozycjach z jednoczesną kontrolą równowagi.

Forma

Adept musi rozwijać formę przez wykonywanie techniki z właściwą pozycją, równowagą i koordynacją.

Szybkość

Szybkość polega na wzmaganiu rytmu wykonywania technik bez utraty ich formy.

Siła

Siła jest wzmocnieniem techniki.

Refleks

Posiadając właściwe rozumienie i rozwinięcie wszystkich poprzednich kroków, poprzez stały trening adept osiąga poziom, gdzie techniki stają się naturalnym ruchem.

Uwaga

Adept ucząc się w ten sposób  nie powinien się śpieszyć. Tak długo jak jest to możliwe i konieczne należy podążać drogą która formuje i pozwala zrozumieć każdy pojedynczy ruch.

     

 

w górę

 

 

 

Pchnięcia są tak ważnymi technikami w karate, że są prawie synonimem tej sztuki. Tajemnica ich skuteczności polega na dokręcaniu ręki w momencie "kontaktu". To dokręcenie w poważnym stopniu zwiększa siłę pchnięcia tak  że nawet mała siła może wywołać efekt. Nie mniej istotne jest rozpatrzenie pchnięcia jako wyniku współdziałania całego ciała, nie zaś tylko nadgarstka i pięści. Podczas wykonywania pchnięć należy napinać mięśnie brzucha, grzbietu i tzw. mięśnie uderzeniowe (usztywniające nadgarstek, stawy palca wskazującego i środkowego). Spośród pchnięć najważniejsze jest Seiken Chudan-Tsuki - jest ono kluczem do innych technik ręcznych.

Uwagi do Seiken Chudan - Tsuki:

1. Skręt obręczy barkowej maksymalnie 45 stopni

2. Uderzamy na wysokości splotu słonecznego

3. Należy prostować rękę w łokciu, ale nie do końca

4. Podczas uderzenia należy wykorzystywać odwrotny ruch drugiej ręki

5. Wzrok utkwić w jeden punkt

6. Druga wolna ręka spoczywa na wysokości sutki

7. Centrum uderzenia znajduje się między stawami wskazującego i środkowego palca uderzającej pięści

8. Po uderzeniu rozluźnić się.

 

Oi-Tsuki - pchnięcie normalne
Gyaku-Tsuki - pchnięcie przeciwne
Seiken Jodan-Tsuki - pchnięcie górne pięścią
Seiken Chudan-Tsuki - pchnięcie środkowe pięścią
Seiken Gedan-Tsuki - pchnięcie pięścią w dół
Tate-Tsuki - pchnięcie pięścią "strzał z bicza"
Jun-Tsuki - pchnięcie z poparciem ciała
Uraken Shita-Tsuki - pchnięcie odwrotną pięścią
Mawashi-Tsuki - pchnięcie okrężne
Shotei Morote-Tsuki - pchnięcie podwójne podstawą dłoni
Yama-Tsuki - pchnięcie podwójne "góra-dół"
Mae Atama-Tsuki - pchnięcie w przód głową
Yoko Atama-Tsuki - pchnięcie w bok głową
Ushiro Atama-Tsuki - pchnięcie w tył głową
Morote-Tsuki - pchnięcie podwójne
Tobi-Tsuki - pchnięcie z wyskoku

w górę

 

UCHI - UDERZENIA

Seiken Ago-Uchi - uderzenie w podbródek pięścią "strzał z bicza"
Seiken Mawashi-Uchi - uderzenie okrężne pięścią
Uraken Mawashi-Uchi - uderzenie okrężne odwróconą pięścią
Uraken Shomen-Uchi - uderzenie w przód odwróconą pięścią
Uraken Sayu-Uchi - uderzenie w bok odwróconą pięścią
Uraken Hizo-Uchi - uderzenie w żebra odwróconą pięścią
Uraken Shita-Uchi - uderzenie w splot odwróconą pięścią
Shuto Ganmen-Uchi - uderzenie w twarz zewnętrznym kantem dłoni
Shuto Sakotsu-Uchi - uderzenie w skroń zewnętrznym kantem dłoni
Shuto Sakotsu Uchikomi - uderzenie w obojczyk prowadzone
Shuto Hizo-Uchi - uderzenie w żebra zewnętrznym kantem dłoni
Hiji Jodan-Ate - cięcie górne łokciem
Hiji Chudan-Ate - cięcie środkowe łokciem
Hiji Age-Uchi - uderzenie w górę łokciem
Hiji Oroshi-Uchi - uderzenie w dół łokciem
Hyori-Uchi Kome - uderzenie góra-dół
Komi-Uchi - uderzenie w skroń "pięść-młot"
Tettsui-Uchi - uderzenie "pięść-młot"
Haito-Uchi - uderzenie wewnętrznym kantem dłoni
Koken-Uchi - uderzenie przegubem dłoni
Hiraken-Uchi - uderzenie półzaciśniętą pięścią

 

w górę

 

UKE - BLOKI

        W karate blok i atak są jednym. Ponieważ blok prowadzi do ataku, doskonały blok oznacza skuteczny atak. Klasyfikacja bloków ręcznych:

a) bloki pięścią (seiken)
b) bloki shuto
c) bloki shotei
d) bloki koken
e) bloki przedramieniem (kote). Klasyfikacja bloków nożnych:
a) bloki udem (kaji-uke)
b) bloki kolanem (hiza-uke)
c) bloki golenią (sune-uke)
d) bloki podbiciem (haisoku-uke)
e) bloki wewnętrzną częścią stopy (teisoku-uke).
 

        GŁÓWNE ZASADY BLOKOWANIA W KARATE

1. Intencją bloku jest zmiana kierunku ciosu, tułów skręca się, aby dać jak najmniejsze pole do trafienia przeciwnikowi.

2. Dobrze wyprowadzony blok powinien po zakończeniu ruchu pozostawić przeciwnika w pozycji otwartej na kontratak, wykonującemu zaś blok powinien pozwolić na uzyskanie dogodnej pozycji do zadania ciosu. Bloki wykonywane pod kątem prostym do linii ciosu są znacznie mniej efektywne niż:

a) bloki okrężne, zataczające łuk, jak Chudan-Uchi-Uke, Chudan-Soto-Uke,
b) bloki wciągające do wewnątrz, jak Jodan-Uke.

        Spowodowane jest to faktem, że poprzez zmniejszenie kąta między ręką blokującą a atakującą, blokujący odczuwa mniejszy wstrząs w momencie blokowania i potrzebuje znacznie mniej siły na zmianę kierunku ataku. Ostatnio coraz częściej stosuje się w karate japońskim bloki okrężne, czyli mawashi, bloki zapożyczone z Chin. Blok powinien być wykonany w taki sposób, aby niwelował siłę wstrząsu wywołanego zetknięciem się powierzchni atakującej i blokującej, w celu wywołania "demoralizującego" efektu u napastnika, tak, aby zaczął powątpiewać w skuteczność następnego ataku.

Seiken Jodan-Uke blok górny pięścią
Seiken Uchi-Uke blok z wewnątrz pięścią
Seiken Soto-Uke blok z zewnątrz pięścią
Seiken Gedan-Uke blok dolny pięścią
Seiken Chudan Uchi-Uke\      Gedan Barai dwa jednoczesne bloki
Shuto Jodan-Uke  blok górny zewnętrznym kantem
Shuto Uchi-Uke blok z wewnątrz zewnętrznym kantem dłoni
Shuto Soto-Uke blok z zewnątrz zewnętrznym kantem dłoni
Shuto Gedan-Uke blok dolny zewnętrznym kantem dłoni
Shotei Jodan-Uke blok górny podstawą dłoni
Shotei Soto-Uke blok z zewnątrz podstawą dłoni
Shotei Gedan-Uke blok dolny podstawą dłoni
Koken Uchi-Uke blok z wewnętrznym nadgarstkiem
Shuto Mawashi-Uke blok okrężny zewnętrznym kantem dłoni
Mae Mawashi-Uke blok okrężny w przód
Morote-Uke blok podwójny ze wsparciem
Juji-Uke blok krzyżowy
Hiza-Uke blok kolanem
Sune-Uke blok goleniem
Soto Kaji-Uke blok udem do wewnątrz
Uchi Kaji-Uke blok udem na zewnątrz
Teisoku Soto Mawashi-Uke blok okrężny stopą do wewnątrz

w górę

 

TENSHO - NAKRYCIA

 

Tensho Soto-Uke

- nakrycie z zewnątrz

Tensho Uchi-Uke

- nakrycie z wewnątrz

Tensho Mawashi-Uke

- nakrycie okrężne

w górę

 

GERI - KOPNIĘCIA

 

Punkty, które należy zapamiętać:

a) generalnie kolano unoszone jest w kierunku klatki piersiowej, lub jeżeli kopnięcie wymierzone jest w bok - to w bok, tak wysoko jak tylko można je unieść, tak aby udo znalazło się w pozycji równoległej do podłogi. Podwyższanie poziomu celu, w który kopiemy, pociąga za sobą podniesienie poziomu kolana,
b) noga nie biorąca udziału w kopnięciu powinna stać pewnie na podłożu z kolanem lekko zgiętym,
c) stopa nogi nie biorącej udziału w kopnięciu nie może odrywać się od podłoża,
d) noga po kopnięciu wraca tak szybko, jak to jest tylko możliwe, aby nie dać przeciwnikowi okazji do złapania jej,
e) biodra popierają kopnięcie,
f) pozycja rąk musi być przez cały czas kontrolowana, ręce nie mogą od-stawać od ciała,
g) tułów i głowa zwrócone są bardziej w stronę kopnięcia niż w przeciwną.
 

Mae-Keage kopnięcie w przód prostą nogą
Yoko-Keage kopnięcie w bok prostą nogą
Ushiro-Keage kopnięcie w tył prostą nogą
Mawashi-Keage kopnięcie okrężne prostą nogą
Mae-Geri kopnięcie w przód
Yoko-Geri kopnięcie w bok
Mawashi-Geri kopnięcie okrężne
Ushiro-Geri kopnięcie w tył
Gedan Mawashi-Geri kopnięcie okrężne dolne
Soto Mawashi-Keage kopnięcie okrężne prostą nogą do wewnątrz
Uchi Mawashi-Keage kopnięcie okrężne prostą nogą do zewnątrz
Ushiro Mawashi-Keage kopnięcie okrężne tylne prostą nogą
Mae Hiza-Geri kopnięcie kolanem w przód
Mawashi Hiza-Geri kopnięcie kolanem okrężnie
Soto Hiza-Geri kopnięcie kolanem do wewnątrz
Uchi Hiza-Geri kopnięcie kolanem na zewnątrz
Kin-Geri kopnięcie w pachwinę
Kansetsu-Geri kopnięcie w kierunku stawu
Kakato-Geri kopnięcie piętą
Kubi Mawashi-Geri kopnięcie okrężne szyjne
Soto Mawashi-Geri kopnięcie wewnętrzne okrężne
Uchi Mawashi-Geri kopnięcie zewnętrzne okrężne
Ushiro Mawashi-Geri kopnięcie okrężne tylne
Ura Mae-Geri kopnięcie w przód odwrotne
Ura Hiza-Geri - kopnięcie kolanem odwrotne
Ura Yoko-Geri - kopnięcie w bok odwrotne
Ura Mawashi-Geri - kopnięcie okrężne odwrotne
Ura Ushiro Mawashi-Geri - kopnięcie okrężne tylne odwrotne
Ura Uchi Mawashi-Geri - kopnięcie okrężne zewnętrzne odwrotne
Ura Gedan Ushiro Mawashi-Geri - kopnięcie okrężne dolne odwrotne
Tobi Mae-Geri - kopnięcie w przód z wyskoku
Tobi Hiza-Geri - kopnięcie kolanem z wyskoku
Tobi Yoko-Geri - kopnięcie w bok z wyskoku
Tobi Mawashi-Geri - kopnięcie okrężne z wyskoku
Tobi Ushiro-Geri - kopnięcie w tył z wyskoku
Tobi Ura Yoko-Geri - kopnięcie w bok odwrotne z wyskoku
Tobi Ura Ushiro-Geri - kopnięcie w tył odwrotne z wyskoku
Tobi Ura Ushiro Mawashi-Geri - kopnięcie okrężne tylne odwrotne z wyskoku
Tobi Ura Uchi Mawashi-Geri - kopnięcie okrężne zewnętrzne odwrotne z wysk.
Tobi Soto Mawashi-Geri - kopnięcie okrężne wewnętrzne z wyskoku
Tobi Uchi Mawashi-Geri - kopnięcie okrężne zewnętrzne z wyskoku
Tobi Ura Gedan Ushiro Mawashi-Geri - kopnięcie okrężne dolne odwrotne z wysk.

w górę


POZYCJE 

Pozycje Podstawowe (gotowości)

 

canada goose jas nep moncler jas heren canada goose jas moncler jas woolrich jas dames canada goose sale peuterey jassen parajumpers jas woolrich jas moncler jas dames canada goose jas parajumpers jassen moncler muts belstaff jas moncler jas duvetica jas peuterey jas

Heisoku-dachi

 

Musubi-dachi

 

Heiko-dachi

 

Uchi-hachiji-dachi

 

Hachiji-dachi

 

Pozycje walki

 1. Zenkutsu-dachi (postawa wykroczna, frontalna)

Stabilna i mocna postawa wykorzystywana podczas blokowania i atakowania. Noga wykroczna zgięta, kolano nogi wykrocznej umieszczone jest pionowo nad dużym palcem stopy. Noga zakroczna cofnięta mocno do tyłu i wyprostowana w kolanie. Stopy powinny być rozstawione na szerokości bioder. Przybliżony rozkład ciężaru: 60% na nogę wykroczną i 40% na nogę zakroczną.

 

Zenkutsu-dachi

Hidari-Zenkutsu-dachi lewa noga z przodu.
Migi-Zenkutsu-dachi prawa noga z przodu

2. Kokutsu-dachi (postawa zakroczna, cofnięta)

Postawa wykorzystywana głównie podczas blokowania ataków z przodu. Pięty ustawione wzdłuż lini na znacznej odległości. Stopa nogi wykrocznej zwrócona jest do przodu, noga lekko ugięta w kolanie, kolano umieszczone pionowo nad piętą stopy wykrocznej. Stopa nogi zakrocznej zwrócona w bok, noga mocno ugięta w. kolanie. Biodra obniżone. Przybliżony rozkład ciężaru: 30% na nogę wykroczną i 70% na nogę zakroczną 

Kokutsu-dachi

Hidari-Kokutsu-dachi lewa noga z przodu.
Migi-Kokutsu-dachi prawa noga z przodu.

 

3. Neko-ashi-dachi (postawa kota, kocich łap)

Jedna z najważniejszych postaw w karate. Stopy ustawione jedna za drugą, w odległości zbliżonej do długości stopy. Stopa zakroczna skierowana pod kątem 45° w bok, stopa wykroczna skierowana do przodu z piętą lekko oderwaną od podłoża. Kolana mocno ugięte, kolano nogi wykrocznej pionowo nad dużym palcem stopy. Ciężar ciała w większej części przeniesiony na nogę zakroczną. Pozycja jest elastyczna, pozwala na szybkie wycofanie się i przejście do kontrataku.   

Neko-ashi-dachi

 

4. Kiba-dachi (postawa rozkroczna, postawa jeźdźca)

Postawa wykorzystywana przy przejściach w bok i wykonywaniu technik bocznych. Stopy rozsunięte szeroko na boki równolegle względem siebie, pięty ustawione na jednej linii. Kolana powinny być mocno wypchnięte na zewnątrz, umieszczone pionowo nad dużym palcem stopy. Biodra obniżone i ciężar równomiernie rozłożony na obie nogi. Plecy ustawione pionowo i wyprostowane.  

Kiba-dachi

 

5. Sanchin-dachi (postawa trójkąta)

Mocna postawa stosowana w ataku i w obronie, umożliwia wykonanie technik w dowolnym kierunku. Stopy rozsunięte na boki nieco więcej niż szerokość bioder i skierowane lekko do wewnątrz. Oba kolana ugięte i również skierowane do środka. Kolana powinny się znajdować pionowo nad dużymi palcami stóp. Ciężar. ciała równomiernie rozłożony na obie nogi. Mięśnie brzucha i pośladków napięte 

Sanchin-dachi

w górę

 

ODDYCHANIE

        Ćwiczenia oddechu są jednym z najbardziej istotnych punktów treningu karate. Celem ich jest nie tylko odświeżenie systemu oddechowego, ale również wzmocnienie dolnej strefy brzucha. W konsekwencji tego ćwiczenia oddechowe są ćwiczeniami brzucha. Prawidłowe oddychanie polega na odpowiednim, mistrzowskim napinaniu mięśni ciała i koncentrowaniu siły w danej sekundzie, które to obie wartości można uzyskać tylko poprzez właściwe techniki oddychania.

        Jedna z zasad fizycznych głosi, że największą siłę uzyska ciało w momencie wyrzucania z siebie ponad połowy pojemności powietrza. Znają tę zasadę doskonale ciężarowcy, oszczepnicy czy dyskobole. W karate przykładem właściwego użycia kontroli oddechu jest Kiai. W celu przedstawienia zasad oddychania w karate niezbędny jest podział oddychania na trzy główne grupy:

a) oddychanie normalne
b) ibuki
c) nogare.

        Oddychanie normalne jest oddychaniem stosowanym na codzień z użyciem klatki piersiowej. Wszystkie formy oddychania mają dwie fazy - wdech t wydech. Gdy osoba jest rozweselona - śmieje się - kładzie nacisk na wydech; z kolei gdy jest wystraszona kładzie nacisk na wdech. Kontrolowanie oddechu jest niezbędne dla przywrócenia normalnego oddechu po wykonaniu dużego wysiłku.

 

Nogare

        Ta metoda oddychania używana jest w trakcie walki lub w czasie jej ćwiczenia, w celu zachowania spokoju i samokontroli. Wdech powinien być głęboki, przetrzymany parę sekund, następnie wydech przez usta w sposób kontrolowany. Język trzymany jest za zębami, by oddech był cichy. Ćwiczenie tej szczególnej metody oddychania pomoże w rozwoju przepony, która zajmuje szczególnie ważne miejsce w ćwiczeniach karate.

 

Ibuki

        Ibuki zawarte jest zarówno w Sanchin, jak i w Tensho - Kata. Napnij żołądek i wykonaj mocny wydech z żołądka. Kiedy czujesz, że oddech został ukończony, napnij brzuch i spróbuj kontynuować wydech.

        Ibuki może być użyte do przywrócenia normalnego oddechu po mocnym uderzeniu na przeponę lub żołądek.

w górę

 

POWIERZCHNIE UDERZAJĄCE

W karate wiele części ciała służy jako broń. Żeby zadać poprawny cios trzeba jednak najpierw nauczyć się poprawnego składania pięści. Aby kończyny stały się bronią należy wzmocnić je odpowiednim treningiem.

 

Składanie dłoni do seiken

                           

 

ugg schuhe barbour jacke woolrich jacken ugg schweiz barbour schweiz canada goose schweiz parajumpers zürich canada goose sale parajumpers jacke canada goose herren canada goose jacke parajumpers schweiz parajumpers outlet canada goose zürich

  

Seiken

 

Przód pięści - powierzchnia którą tworzą przy zaciśniętej pięści głowy II III kości śródręcza

  

Uraken

 

Grzbiet pięści - odwrócona pieść

  

Hiraken

 

Pół zaciśnięta pięść - wewnętrzna powierzchnia pięści, palce mocno dociśnięte do dłoni

  

Tettsui

  Pięść młot - krawędź dłoni silnie zaciśniętej pięści

  

Kumade

 Łapa niedźwiedzia - czubki palców

  

Shotei

 Podstawa otwartej dłoni przy silnym zgięciu w nadgarstku

  

Haishu

 Grzbietowa powierzchnia otwartej dłoni

 

Haito

 Wewnętrzny kant dłoni przy silnie przywiedzionym kciuku

  

Shuto

 Ręka nóż - zewnętrzny kant otwartej dłoni

  

Hiji

 

Łokieć

  

Koken

 

Zgięty nadgarstek

  

Seiryuto

  Ręka szczęka wołu - wyniosłość łokciowa nadgarstka

  

Nukite

  Ręka - włócznia, uderzenie końcami palców

  

Hiza

  

Kolano

 

Chusoku

 Część stopy na której spoczywa ciężar ciała kiedy stoimy na palcach

  

Tsumasaki

  

Końce palców nóg

  

Haisoku

  

Grzbiet stopy

  

Kakato

 

   

Pięta

  

Sokuto

 Zewnętrzna krawędż stopy

  

Teisoku

  Część stopy która nie przylega do podłogi gdy stoimy na ziemi

w górę

 

KIAI

        Kiai jest przenikliwym wrzaskiem lub krzykiem wychodzącym z dolnej części brzucha, i może być porównywane z pomrukiem tygrysa w trakcie ataku, skoku na ofiarę. Krzyk ten powoduje zwiększenie pewności siebie oraz zwiększenie skuteczności techniki, a także - jeżeli wykonany jest we właściwym momencie przyczynia się do osłabienia pewności przeciwnika, a nawet może spowodować u niego szok. Pomaga ono również w oczyszczeniu atakującego ze wszelkich myśli i poświęceniu się całkowicie wykonywanej technice.

w górę